درباره من

چهار و نیم میلیارد سال پیش، در دورانی که در علم زمین شناسی به پرکامبرین معروف است؛ حیات فقط در دریاها و آن هم به صورت جانداران تک سلولی وجود داشت. اما به تدریج، این جانداران تک سلولی کنار هم جمع شده، تشکیل کلونی داده و جانداران چند سلولی را پدید آورند که در نهایت به تشکیل جانداران پر سلولی منتهی شد. در این دوران، همیاری بین یک گونه قارچ و یک جانور فتوسنتز کننده، باعث تشکیل جاندار جدیدی به نام گلسنگ شد.

گلسنگ اولین جانداری بود که به خشکی آمد.

حدود 600 میلیون سال پیش (در ابتدای دوران پالئوزوئیک)، همزمان با گسترش حیات در خشکی، نخستین بی مهرگان پر سلولی به نام تریلوبیت ها در دریاها پدید آمدند که جد بند پایان امروزی به شمار می روند. اولین تریلوبیت بنام “اوله نوس” (olenellus) نامگذاری شده است. تریلوبیت ها بیشتر در آب های کم عمق ساکن بوده و بر بستر دریاها زندگی می کردند.

تریلوبیت ها با داشتن بدنی بندبند و پوشش سخت خارجی مشخصند. آنها موجوداتی دریایی بوده که در انتهای پالئوزوئیک (حدود 250 میلیون سال پیش) منقرض شده اند. طول بدن این جانوران ۱۰-۲ سانتیمتر و به ندرت تا ۷۵ سانتیمتر می رسیده است.چون بدن آنها از طول و عرض به سه قسمت (سر، سینه و دم) تقسیم شده است، آنها را تریلوبیت می گویند. عناصر اسكلتي در سر و دم به يكديگر متصل بوده و غير قابل حركت هستند. این قطعات، فقط در ناحيه سینه (شامل 20 تا40 قطعه) نسبت به يكديگر حركت دارند. بنابراين تريلوبيت مي توانسته از سطح شكمي تا شود. اسكلت آنها از فسفات كلسيم، كيتين و برخي مواد معدني دیگر تشكيل شده است. نر و ماده تريلوبيت ها از نظر جنسیتی از يكديگر جدا هستند.

 تريلوبيت ها نیز همانند ديگر بند پايان، به طور مكرر پوست اندازي مي كرده اند.